Blog

  • Kind(s)

    Kind(s)

    • Omgaan met dementie

    Ik was een kind, hij was kinds. Hij maakte deel uit van mijn biotoop, van mijn straat. Ik situeer hem in die straat, waar in die tijd altijd de zon scheen, en altijd komt hij van de hoek van de straat mijn richting in lopen. Ikzelf sta zo ongeveer voor de voordeur van ons huis. Een armelijk, klein arbeidershuis, maar dat wist ik toen nog niet. Mijnheer T., althans, dat meen ik me te herinneren, dat dat zijn naam was. Ik moet het nog eens navragen bij mijn grote zus. Die weet dat soort dingen.

  • De appeltaart van Tante B. lukte niet meer.

    De appeltaart van Tante B. lukte niet meer.

    • Omgaan met dementie

    Tante B. verloor haar grip op alledaagse dingen

    De appeltaart van Tante B. lukte niet meer. Jarenlang was de appeltaart vanzelfsprekend. Of, nou ja, behalve de smaak dan, die was elke keer gewoon fantastisch. Iedereen in de familie, en waarschijnlijk ver daar buiten, was het er over eens: de appeltaart van Tante B. kende zijns of haars gelijke niet: buitenaards.

  • Dementie is net een bingokaart

    Dementie is net een bingokaart

    • Omgaan met dementie

    Albert de Cock heeft een vrouw met dementie

    12 jaar geleden kochten ons Riet en ik het appartement waarin ik nu alleen woon. Ze was toen 64. Mijn zoon en ik waren aan het klussen. Tijdens de koffie vroeg hij: ‘Hé pap, merkt u niets vreemds aan ons mam?’ Ze was niet zo actief als anders, een beetje vergeetachtig. De maanden erop ging dat niet over. Na een halfjaar zaten we bij de geriater en kreeg ze een hersenscan. Dementie.